Papier powlekany czy niepowlekany - który wybrać i do czego najlepiej się nadaje?
Papier powlekany i niepowlekany to dwa popularne rodzaje materiałów wykorzystywanych w poligrafii, które różnią się właściwościami oraz przeznaczeniem. Ich wybór wpływa na jakość wydruku, wygląd publikacji oraz komfort użytkowania gotowych materiałów. Papier powlekany pozwala uzyskać bardziej intensywne kolory i precyzyjne odwzorowanie grafik, natomiast papier niepowlekany wyróżnia się naturalną powierzchnią i praktycznością. Dlatego przed rozpoczęciem druku warto sprawdzić, który rodzaj papieru najlepiej odpowiada konkretnemu zastosowaniu.
Papier powlekany a niepowlekany – najważniejsze różnice między rodzajami papieru
Papier powlekany i niepowlekany to dwa podstawowe typy materiałów wykorzystywanych w drukarstwie. Ten pierwszy posiada dodatkową warstwę nanoszoną na jego powierzchnię, która może zawierać między innymi kaolin lub pigmenty mineralne. Dzięki temu arkusz staje się gładszy, bardziej jednolity i lepiej odwzorowuje szczegóły grafiki. Papier niepowlekany zachowuje natomiast bardziej naturalną strukturę, jest przyjemniejszy w dotyku i lepiej nadaje się do projektów wymagających możliwości łatwego pisania po powierzchni.
Wybierając materiał, warto zwrócić uwagę na:
- sposób wykorzystania wydruku – czy będzie to dokument, katalog, ulotka czy publikacja reklamowa;
- oczekiwany efekt wizualny – matowe, błyszczące lub naturalne wykończenie;
- rodzaj zastosowanej techniki druku;
- konieczność dodatkowego nanoszenia notatek lub podpisów.
Odpowiedni dobór papieru pozwala uzyskać lepszy efekt końcowy i dopasować materiał do konkretnego zastosowania.
Papier powlekany – kiedy warto go wybrać?
Papier powlekany jest często wybierany do materiałów, w których ważne jest precyzyjne odwzorowanie kolorów i wysoka jakość grafiki. Gładka powierzchnia sprawia, że farba drukarska pozostaje bardziej na powierzchni arkusza, dzięki czemu kolory są intensywne, a zdjęcia i ilustracje wyglądają szczegółowo. Papier tego typu może występować w wersji matowej, półmatowej lub błyszczącej, co pozwala dopasować wygląd materiału do charakteru projektu.
Papier powlekany znajduje zastosowanie między innymi przy produkcji:
- katalogów produktowych;
- folderów reklamowych;
- magazynów i publikacji branżowych;
- eleganckich ulotek;
- materiałów promocyjnych z dużą ilością zdjęć.
W przypadku projektów, w których liczy się efekt wizualny i profesjonalna prezentacja grafiki, papier powlekany jest często pierwszym wyborem.
Papier niepowlekany – naturalny wygląd i funkcjonalność
Papier niepowlekany wyróżnia się bardziej otwartą strukturą oraz naturalnym wyglądem powierzchni. Dzięki temu dobrze sprawdza się wszędzie tam, gdzie dokument powinien być wygodny w użytkowaniu, łatwy do podpisania lub opatrzenia odręcznymi notatkami. Papier tego typu jest często stosowany w codziennej komunikacji biznesowej, materiałach biurowych oraz publikacjach, w których ważna jest funkcjonalność.
Do popularnych zastosowań papieru niepowlekanego należą:
- papier firmowy i dokumenty;
- notesy i zeszyty;
- formularze;
- książki;
- instrukcje i materiały informacyjne.
W ofercie Europapier dostępny jest szeroki wybór materiałów, w tym papier niepowlekany przeznaczony do różnych zastosowań drukarskich. Naturalna powierzchnia sprawia, że papier niepowlekany pozostaje uniwersalnym rozwiązaniem dla wielu projektów.
Papier powlekany a niepowlekany – który papier lepiej sprawdzi się w druku reklamowym?
Różnice między papierem powlekanym a niepowlekanym mają duże znaczenie podczas wyboru materiału do materiałów marketingowych. Papier powlekany sprawdzi się przy katalogach, folderach i broszurach z dużą ilością grafik, ponieważ zapewnia wysoką jakość odwzorowania zdjęć oraz kolorów. Papier niepowlekany będzie natomiast lepszym wyborem dla materiałów użytkowych, które powinny być wygodne do pisania, podpisywania lub nanoszenia dodatkowych informacji. Nie ma jednego uniwersalnego wyboru – wszystko zależy od funkcji materiału. Jeśli najważniejsza jest estetyka i efekt wizualny, warto rozważyć papier powlekany. Jeśli liczy się wygoda użytkowania i możliwość pisania, lepszym rozwiązaniem będzie papier niepowlekany.
Europapier – szeroki wybór papierów dla poligrafii i biznesu
Europapier oferuje szeroki asortyment papierów przeznaczonych do zastosowań profesjonalnych, reklamowych i biurowych. W ofercie znajdują się zarówno materiały do codziennego druku, jak i specjalistyczne papiery dopasowane do wymagań branży poligraficznej. Dostępny jest między innymi papier powlekany oraz papier niepowlekany Preprint, który znajduje zastosowanie przy przygotowywaniu dokumentów drukowanych w różnych technologiach. Dzięki szerokiej ofercie Europapier można dobrać materiał odpowiedni do rodzaju projektu, oczekiwanego efektu oraz sposobu wykorzystania gotowych wydruków.
Jak dobrać odpowiedni papier do konkretnego projektu?
Dobór papieru powinien uwzględniać nie tylko wygląd końcowego wydruku, ale również jego funkcję. Materiały przeznaczone do intensywnej prezentacji wizualnej wymagają często gładkiej powierzchni i dobrego odwzorowania kolorów. Dokumenty użytkowe powinny natomiast zapewniać wygodę korzystania, możliwość nanoszenia zmian i odpowiednią czytelność.
Przed zamówieniem warto określić:
- czy materiał będzie zawierał dużo zdjęć i grafik;
- czy użytkownik będzie pisał po powierzchni papieru;
- czy ważniejszy jest efekt premium, czy praktyczność;
- jak długo dokument lub publikacja będzie użytkowana.
Papier powlekany i niepowlekany – podsumowanie wyboru materiału
Dobór papieru powlekanego lub niepowlekanego powinien być uzależniony od funkcji, jaką ma spełniać gotowy wydruk. Papier powlekany najlepiej sprawdza się w materiałach, gdzie istotne są szczegółowe odwzorowanie zdjęć, głębia kolorów i profesjonalny wygląd. Papier niepowlekany jest natomiast często wybierany do dokumentów, publikacji użytkowych i materiałów, które wymagają naturalnej powierzchni. Odpowiedni wybór papieru pozwala dopasować właściwości materiału do konkretnego zastosowania.
Wyróżniamy kilka rodzajów powierzchni papieru. Każda z nich charakteryzuje się innymi właściwościami i do jej pomiaru wykorzystywana jest inna metoda. Poniżej przybliżamy specyfikację między innymi papieru z połyskiem, szorstkiego i pofalowanego.
Papier z połyskiem
Dla każdego rodzaju arkusza określić możemy jego wymiar i format oraz właściwości optyczne takie jak białość czy przezroczystość. Możemy także podzielić papier ze względu na jego rodzaje powierzchni – papier z połyskiem, pofalowany czy pofałdowany. Zatrzymajmy się na pierwszym z nich.
Połysk papieru to optyczne wrażenie, jakiego doznajemy, spoglądając na jego powierzchnię. Papier wydaje się bardziej połyskujący, gdy znaczna część przypadkowo padającego światła odbija się kierunkowo od jego powierzchni, a tylko nieznaczna porcja światła ulega rozproszeniu. Z technicznego punktu widzenia połysk to nic innego jak ilość światła kierunkowego, które odbiło się od powierzchni papieru. W przypadku zwykłego papieru kąt padania światła i kąt jego odbicia są różne. Dla papieru gloss obie wartości powinny być jednakowe.
Połysk jest bardzo ważnym parametrem pozwalającym na ocenę jakości wydruku obrazu. Można wydrukować zdjęcie wyróżniające się niezwykłym połyskiem zarówno na papierze matowym (matt), jak i na jedwabiście matowym (silk-matt), uzyskując większy kontrast pomiędzy obrazem a innymi elementami wydruku.
Pomiar połysku
Najpopularniejszymi sposobami mierzenia połysku są metody pomiarowe Huntera oraz Lehmanna, aczkolwiek nie są one ze sobą współmierne. Niemniej jednak nadal wykorzystuje się je ze względu na historyczne i geograficzne uwarunkowania. Dla przykładu – w Europie Środkowej połysk papieru mierzy się w oparciu o metodę Lehmanna.
Poniżej przedstawiamy rodzaje powierzchni papieru i charakterystyczny dla nich połysk:
| Klasa | Połysk dla kąta 75° |
|---|---|
| Papier niepowlekany | 4-6 |
| Matowy powlekany | 10-30 |
| Jedwabisty powlekany | 25-50 |
| Kredowy powlekany | 65-86 |
Gładkość papieru
Istnieje kilka metod charakterystyki tej właściwości – w Europie rozpowszechnione są dwie – BEKK i BENDTSEN.
Metoda BEKK
Pierwsza z nich opisuje szorstkość papieru drukowego. Jest on gładszy od kopiowego, dla którego wyniki są mniej rzetelne. Metoda BEKK definiuje czas, jaki potrzebny jest do przepłynięcia 10cm3 powietrza pomiędzy głowicą urządzenia i papierem przy określonym ciśnieniu. W metodzie tej papier jest bardziej szorstki, gdy czas jest krótszy, i gładszy, gdy czas jest dłuższy. Rezultaty podawane są w sekundach.
Metoda BENDTSEN
W przypadku metody BENDTSEN również wykorzystywany jest przepływ powietrza pomiędzy głowicą i papierem, lecz mierzy się inny parametr – ilość powietrza określoną w mililitrach dla jednej minuty. W takim przypadku im bardziej szorstki jest papier, tym wyższy uzyskuje się rezultat. Im gładszy, tym wynik będzie niższy.
Nie istnieje także żaden bezpośredni przelicznik pozwalający na konwersję rezultatów otrzymanych dwiema powyższymi metodami. Dla uzyskania wyników przybliżonych stosuje się specjalne skale. Pomagają one szybko zrozumieć, jaki poziom gładkości (szorstkości) jest uzyskiwany przy zastosowaniu określonych metod. Przykładowe przeliczniki wyników dla różnych sposobów przedstawiono poniżej, zaś na rysunkach pokazano schematyczne zasady pomiary szorstkości. Należy pamiętać, że zmiana tego parametru na mocno odbiegający w którąkolwiek stronę od średniej nie jest zalecana.
-
Zbyt szorstki papier stawia duży opór pomiędzy arkuszami, powodując wciąganie więcej niż jednego arkusza. Druk jest nieprecyzyjny, ponieważ toner w porach papieru jest słabo podgrzewany (niedokończone drukowanie).
-
Zbyt gładki papier przyczynia się do sklejania arkuszy, co powodowane jest przez siły elektrostatyczne. Brak tak zwanej „poduszki powietrznej” utrudnia przesuwanie się arkuszy względem siebie.
Odkształcenia papieru – pofalowanie i pofałdowanie
Podczas obróbki często możemy zauważyć, że papier, który przechodzi przez kopiarkę, jest odkształcony. Odkształcenie to może przybierać dwie formy: pofałdowania i pofalowania. Pofałdowanie może wystąpić w trzech kierunkach: MD, CD i DD. Skróty są proste do wyjaśnienia: wzdłuż kierunku przesuwu w urządzeniu, w poprzek i po przekątnej (skróty od terminów angielskich). Zginanie może następować w dwóch kierunkach – kierunku druku i w kierunku przeciwnym. Rozwiązanie polega na dodaniu +/- przed liczbami. Plus dodaje się, gdy papier podawany jest w kierunku druku, minus, gdy w kierunku przeciwnym. Do pomiaru zginania MD i CD używamy specjalnego modelu z krzywymi.
Pomiar wygięcia papieru
Dla każdego rodzaju wygięcia uzyskiwane są specjalne wyniki, których papier nie może przekraczać. Metoda pomiaru jest oparta na jednostronnym zadrukowaniu określonej liczby arkuszy (zazwyczaj 100) i szybkim porównaniu rozmiaru zgięcia z modelem. Jednakże część wydruków wykonywana jest dwustronnie. Należy uwzględnić to przy badaniu wygięcia. Aby zbadać wygięcie w wydrukach dwustronnych, należy wydrukować odpowiednią liczbę arkuszy (zazwyczaj 50). Pomiar przeprowadza się przez porównanie z modelem.
Metoda pomiaru wygięcia DD jest inna. Po wydrukowaniu określonej liczby arkuszy papier umieszczany jest w specjalnym urządzeniu, które pomaga opisać odległość pomiędzy rogami arkuszy i płaszczyzną pionową. Pomiar wykonuje się dla wszystkich czterech rogów. Wynikiem jest różnica pomiędzy najbardziej i najmniej zagiętym rogiem. W ten sposób uzyskujemy wartość, której papier dobrej jakości nie powinien przekraczać.
Pomiar pofałdowania papieru
Spójrzmy teraz na kwestię pofałdowania papieru. Podczas jego obróbki w kopiarce możemy zauważyć, że „wzdyma się” po zadrukowaniu, czego efektem jest wyższy stos zadrukowanych kartek od stosu czystych arkuszy. Zjawisko takie zwane jest „mikro pofałdowaniem”. Metoda pomiaru tego parametru jest prosta. Po zadrukowaniu 100 arkuszy mierzymy w milimetrach grubość stosu w czterech najwyższych punktach. Po dodaniu wyników dzielimy uzyskaną wartość przez cztery. Od wyniku odejmujemy wysokość stosu stu arkuszy przed zadrukowaniem. Wynik dla dobrego papieru powinien wynosić poniżej 7. Papier nie powinien „spuchnąć” o więcej niż 170% w porównaniu do grubości pierwotnej.
Podobne wpisy
Poniżej znajdziejsz pomocne informacje dotyczące produktów, które dostępne są w naszej ofercie.